Het verhaal van Jochem Rutgers

 

"Acht maanden geleden kwam er als een donderslag bij heldere hemel het bericht dat ik een ernstige vorm van darmkanker had. 

De jaren daarvoor had ik af en aan last van mijn buik. Artsen stuurden me met vage diagnoses naar huis, terwijl mijn klachten ernstiger werden. Pas toen mijn vriendin ingreep en bij de derde MDL-arts aandrong op een coloscopie, kwam er duidelijkheid. Niet echt iets dat we verwacht hadden, maar tenminste was er duidelijkheid.

Na de diagnose ging het opeens snel: diagnose op maandagmiddag, dinsdag was er een CT-scan en op woensdag in het VUmc werd de operatie 8 dagen daarna ingepland. In het weekend ertussen trouwden we, iets waar we al maanden naartoe hadden geleefd. Wat een rollercoaster: van een enorm dieptepunt en een fantastisch hoogtepunt, naar een enorm zware operatie binnen tien dagen.

Het huwelijksfeest ging los, het was een schitterende dag. Aansluitend ging de knop om richting de operatie, die succesvol verliep. Al snel na de operatie was duidelijk dat er een chemotherapie zou volgen. Er volgden zes maanden, waarin ik elke drie weken chemotherapie kreeg. Fysiek heb ik geleden, mentaal was het zwaarder: Acht keer een fysieke klap door de medicijnen, breekt je na een tijd mentaal op.

Gelukkig was mijn vrouw altijd aanwezig. Ieder ziekenhuisbezoek deden we samen. De chemotherapieën, de scans, de andere onderzoeken en, het meest stressvolle, de uitslagen. We waren, en zijn, een team, dat in deze periode samen sterker en sterker is geworden.

In de periode van herstel na de operatie, meldde ik me al snel via een vriend bij het Cancer Care Center. Ik wilde fit worden voor de chemo. Hoe fitter erin, hoe fitter eruit, bedacht ik. Voor mij betekende het sporten dat ik actief iets kon doen om het resultaat van mijn behandeling te verbeteren. Daarnaast bleek het fijn om andere kankerpatiënten te spreken of tips te krijgen van mijn fysiotherapeuten.

Vanaf het moment dat bij mij de diagnose van darmkanker werd gesteld, bleek de eerst, in mijn geval zo afwachtende medische wereld, volledig mee te werken. De zorg die we op elk vlak hebben gekregen was buitengewoon goed. De chirurgen, oncologen, de verpleging en alle andere mensen in het ziekenhuis zorgden fantastisch voor ons. Hun toewijding en deskundigheid was inspirerend. Gelijk ook de zorg die we later in deze periode kregen, van de fysiotherapeuten van het Cancer Care Center en van de psycholoog van het Ingeborg Douwes Centrum.

Mijn vrouw en ik hebben het afgelopen najaar bedacht dat we aan het eind van de behandeling graag een feest zouden willen vieren met onze familie en vrienden om deze periode af te sluiten. Met het gevoel van dankbaarheid voor alle goede zorg in ons achterhoofd kwam al snel de suggestie op om geld in te zamelen voor kankeronderzoek. Het liefst onderzoek dat voor mijn ziekte een oplossing zoekt.

Met hulp van professor Kazemier van het VUmc CCA, vonden we een geschikt onderzoek. Arts-onderzoeker Sander Bach van het VUmc CCA is bezig met het ontwikkelen van een methode om darmkanker op te sporen door middel van een urinetest. Met dit onderzoek willen de onderzoekers op een patiëntvriendelijke manier de ziekte vaststellen voordat er klachten ontstaan. Voor darmkanker staat dit onderzoek nog in de kinderschoenen, en juist daarom willen we dit onderzoek vooruithelpen.

De maand maart is internationale darmkankermaand. Wij hopen met ons initiatief een mooi bedrag op te halen voor dit darmkanker onderzoek."

Wilt u bijdragen aan het goede doel van Jochem, dan kunt u uw bijdrage overmaken op
NL 69 ABNA 0445 0404 59, t.n.v. Stichting VUmc CCA en o.v.v. Verhaal Jochem CCC.